Wat mij na aan het hart ligt is de democratie, waarin alle stemmen meetellen, niet alleen die van de meerderheid of van degenen die het hardste roepen. Omdat het in een samenleving niet gaat om “mijn individuele rechten” of “mijn liberale vrijheid” maar om “mijn verantwoordelijkheid voor de ander”. Want “ik” kan er alleen maar zijn als er ook een “wij” is. In een samenleving als vergaarbak van losse individuen redden we het op den duur niet. In een samenleving met sterke gemeenschappen wel. Waar mensen er voor elkaar zijn, waar we kortetermijnoplossingen willen inwisselen voor langetermijnperspectief en waar we bereid zijn te delen, omdat we de ander gunnen wat wij onszelf gunnen. Dat is een opdracht aan de (lokale) politiek én aan iedereen die deel uitmaakt van onze (lokale) samenleving. Tot slot wil ik graag hoop en vertrouwen delen; bij de ChristenUnie houden we ons vast aan de overtuiging dat de Schepper niet loslaat wat Hij ooit begonnen is. Dat roept ons op tot actie en zet ons in beweging.